“น้ำฝน” ปน “น้ำตา”

.“น้ำฝน”หลั่งพรั่งพรูอดสูจิต

หวนอดีตชีวิตสุขการปลูกป่า

กลางถิ่นไพรพรหมลิขิตขีดชะตา

เคียงนางฟ้าน่าปองเคยต้องใจ

.“น้ำนวล”สาวสุกสกาวคนกล่าวขาน

ทรวดทรงปานเทพสรรค์ปั้นแต่งให้

งามพิสุทธิ์ผุดผ่องเป็นยองใย

เก็บภาพใฝ่ไปฝันหวานชื่นทรวง

.“น้ำใจ”ดีมีแต่ให้ห่วงใยนัก

หมั่นตระหนักของกินใช้ด้วยใจห่วง

ฝากเอื้อเฟื้อเยื่อใยไร้หลอกลวง

ไม่เคยทวงพ่วงพิงสิ่งตอบแทน

.“น้ำคำ”นุชพูดจาวาทศิลป์

ปลื้มยามยินด้วยไพเราะเสนาะแสน

กอปรสุภาพโวหารดีมิคลอนแคลน

ที่หนักแน่นด้วยเหตุผลปนหลักการ

.“น้ำมือ”น้องต้องอาหารอันยอดเยี่ยม

รสเต็มเปี่ยมโอชาจังทั้งคาวหวาน

ใครลิ้มลองครองใจไปตราบนาน

อีกปวงงานบ้านนั้นรังสรรค์ดี

.“น้ำตา”หนุ่มป่าไม้ไห้หม่นหมอง

พบนวลน้องช้าไปในชาตินี้

ด้วยมีคนเคียงข้างทางชีวี

หวังสุขีครองสวาทชาติหน้าเทอญ

.ครูนิด วนศาสตร์(ชมรมสีเสียดแก่น)

www.lookforest.com 10 ต.ค. 69

หมายเหตุ: ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบ

แรงดลใจ: นับตั้งแต่วันที่ 25 กันยายน 25ุ69 มาจนถึงวันนี้ เชื่อว่าตัวเองมีความรู้สึกทำนองเดียวกันกับหลายคน ที่ต้องหวาดผวากับสายฝนเทกระหน่ำลงมาในกรุงเทพฯอย่างเหลือเกิน เพราะมหันตภัยจากน้ำท่วมที่เกิดขึ้นแบบไม่คาดคิด ได้สร้างความเสียหายต่อบ้านเรือนและทรัพย์สินบางด้านอย่างมากมาย โดยบางพื้นที่ยังคงรับกรรมอย่างต่อเนื่อง ต่างจากอุทกภัยเมื่อปี 2554 ที่ได้มีการเตือนภัยล่วงหน้า จนสามารถวางแผนและดำเนินการสู้ภัยได้ระดับหนึ่ง แม้เหตุการณ์ในคราวนั้นเกิดขึ้นเป็นระยะเวลานานกว่า 1 เดือนก็ตาม

ทุกวันนี้ยอมรับว่ารู้สึกทุกข์ใจมากที่ต้องมาตั้งถิ่นฐานในกรุงเทพฯ ด้วยเป็นคนบ้านนอกที่คุ้นชินกับชีวิตอีกแบบหนึ่ง ในคราวเรียนที่คณะวนศาสตร์ก็วางแผนชีวิตต่อการมีที่อยู่ในต่างจังหวัดที่แม้เป็นพื้นที่ชนบทก็ยินดีนัก แม้เรียนจบจนทำงานป่าไม้ก็ยังมุ่งมั่นเช่นเดิม เพียงแต่โชคชะตาไม่เป็นใจด้วย จนต้องย้ายสถานที่ทำงานเป็นคนสอนหนังสือที่ มสธ. เลยไม่มีทางเลือกในการอยู่อาศัยอย่างอื่นนอกจากในกรุงเทพฯหรือปริมณฑลเท่านั้น ก็สู้ฝ่าฟันทำงานและดูแลครอบครัวมาจนถึงวันนี้ที่หมดภาระจากงานประจำ จวบมาประสบอุทกภัยครั้งรู้สึกว่าคุณภาพชีวิตแย่ลงมาก

คงเป็นเหมือนกับชาวป่าไม้หลายคน ที่เคยออกทำงานในพื้นที่ป่าเขาลำเนาไพร จนมีความประทับใจในหลายด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพบปะกับบรรดาสาวงามที่เปรียบ“ช้างเผือก”ในพงไพร บางคนโชคดีที่ยังไม่มีพันธะหัวใจมาก่อนก็ตัดสินใจมีเหย้าเรือนอย่างมีความสุขอย่างน่าอิจฉา แต่บางคนไม่สามารถเลือกเส้นทางชีวิตนั้นได้ เพราะมีความจำเป็นทางหัวใจมาก่อน เลยต้องดำเนินชีวิตตามที่พรหมลิขิตกำหนด หากสามารถหยั่งลึกถึงอนาคตตัวเองได้ คงไม่ต้องมานั่งทุกข์ใจเกรงฝนที่จะถล่มจนสร้างมหันตภัยให้อีกในวันใดก็ไม่รู้

Last updated: 2026-10-11 20:39:14