อาลัยลา...“สาละวัน”

.“สาละวัน”เตี้ยลงปลงโลกพ้น

“นภดล ดิเรกศิลป์”ผินลับหล้า

วนศาสตร์สี่สิบเอ็ดเช็ดน้ำตา

สิ้นเพื่อนยาร่วมรุ่นมักคุ้นดี

.คนบ้านเขว้าชัยภูมิทุ่มกายใจ

เรียนป่าไม้ด้วยใฝ่ภักดิ์รักเต็มที่

เกษตรศาสตร์สร้างพระคุณหนุนชีวี

สมใจจินต์ปริญญาตรีมีวิชา

.เปี่ยมน้ำใจในสี่ห้องเพื่อน-น้อง-พี่

รั้วนนทรีนี้โดดเด่นเป็นแนวหน้า

ประธานเชียร์วนศาสตร์คนศรัทธา

หวังสร้างค่าพารุ่นน้องเรืองรองไพร

.ทุ่มทุกท่าร่วมทำ-คิดกิจกรรม

มุ่งน้อมนำหนุนคณะพาสดใส

คอทองแดงสร้างตำนานกล่าวขานไว้

บู๊ก็ได้ใครอย่ามาท้าราวี

.แม้ภาระไกลกันงานป่าไม้

ธำรงไว้ในสัมพันธ์อันล้นปรี่

ก่อนตั้งฐานถิ่นอยู่สุราษฎร์ธานี

ตราบชีวีที่นอนหลับดับเฉียบพลัน

.ส่งวิญญาณ“นภดล ดิเรกศิลป์”

สูงขึ้นถิ่นแดนฟ้าสรวงสวรรค์

พบกันใหม่ในชาติหน้า“สาละวัน”

ร่วมกันสรรค์สร้างค่าป่าไม้เรา

.สมาคมศิษย์เก่าวนศาสตร์

(ครูนิด วนศาสตร์ ร้อยคำ 8 พ.ค. 69)

แรงดลใจ: ตอนบ่ายแก่ๆของวันที่ 6 พ.ค. 69 ได้รับโทรศัพท์พร้อมเสียงต่อว่าจาก “อ้วน:ธรรมนูญ อัครพินท์ วน.44” ว่า “เฮียไม่เห็นเขียนกลอนถึงพี่สาละวัน(นภดล ดิเรกศิลป์ วน.41)เลย สงสัยคงตกข่าวว่าแกเสียไปแล้วตั้งแต่วันต้นเดือนที่ผ่านมา” พอถามกลับเกี่ยวกับข้อมูลอื่นก็บอกว่า “ผมเองก็ไม่รู้รายละเอียดมากนัก เพียงแต่มีพี่วนศาสตร์แจ้งสั้นๆมาทางไลน์ เห็นว่าจะเผาพรุ่งนี้แล้ว พี่ลองหาข้อมูลเพิ่มเติมเอาก็แล้วกัน”

รีบโทรติดต่อ “พี่กระรอก:เฉลิมชัย โชติกมาศ วน.41” ที่เป็นเพื่อนสนิทของ“พี่สาละวัน” ซึ่งก็ยืนยันว่าข่าวเป็นจริงแต่ไม่รู้รายละเอียดเพิ่มเติมกับทั้งไม่สะดวกเดินทางไปงาน เพราะมีปํญหาส่วนตัวด้านสุขภาพมาตั้งแต่หลังเกษียณราชการ กับทั้งให้เบอร์โทร “พี่แฟร็งค์:สุรพันธ์ จันทรประภา” ประธานรุ่น วน.41 ซึ่งได้พยายามโทรหลายครั้งแต่ติดต่อไม่ได้ ประกอบกับมีธุระวุ่นวายในหลายด้าน ทำให้ไม่สะดวกในการหาข้อมูลเพิ่มเติม

เช้าวันที่ 8 พ.ค.ได้ตัดสินใจโทรไปถามนายกสมาคมศิษย์เก่าวนศาสตร์(ผศ.ดร.วันชัย อรุณประภารัตน์ วน.45) ซึ่งยืนยันข่าวกับทั้งแนะนำให้ติดต่อ “ป้อม:อนุพงษ์ เจียมจำรัสศิลป์ วน.45” ซึ่งอยู่ที่สุราษฎร์ธานี ที่ได้รับแจ้งว่า “เผาศพพี่สาละวันไปแล้วตั้งแต่เมื่อบ่ายวานนี้ ผมยังไปร่วมงานเลย ทั้งคืนวันสวดและตอนเผาที่วัดโพธิ์นิมิตในเมืองสุราษฎร์” กับทั้งให้ข้อมูลอีกหลายด้านเพราะคุ้นเคยตั้งแต่เริ่มบรรจุทำงานป่าไม้ โดยตอนนั้น “พี่สาละวัน”ทำงานอยู่องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ ก่อนลาออกไปทำงานอื่นด้วยความจำเป็นบางประการ

“พี่สาละวัน”นับว่าเป็นคนที่มีเลือดวนศาสตร์เข้มข้นมากคนหนึ่งตั้งแต่สมัยเรียน แม้จบออกมาทำงานก็ไม่เจือจางลง พี่-เพื่อน-น้องชาววนศาสตร์ที่เคยสัมผัสต่างรับรู้กันเป็นอย่างดี โดยปกติมีอุปนิสัยใจคอที่ชอบเฮฮาและร่าเริงเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการร้องรำทำเพลงจนได้รับฉายาจากเพื่อนร่วมรุ่นวนศาสตร์ตามเพลงลูกทุ่ง "รำวงสาละวัน" ที่โด่งดังในสมัยนั้น เป็นคนที่เสียสละทำงานให้แก่ส่วนรวมในกิจกรรมต่างๆ แม้จบไปทำงานแล้วก็ยังไปมาหาสู่กับชาววนศาสตร์ที่ใกล้ชิดกันอยู่เสมอ

“อ.วันชัย”ได้กล่าวทิ้งท้ายตอนที่โทรคุยกันว่า “คราวที่เรียนวนศาสตร์เข้ามาไม่ทันพี่เขา แต่ภายหลังรู้จักกันดี ทราบว่าพี่แกเป็นคนดีของพวกเราชาววนศาสตร์ อย่าลืมเขียนกลอนในนามสมาคมอาลัยพี่เขาด้วยนะครับ”

Last updated: 2026-05-09 18:41:39