ยึด“ธรรม” นำสุข

.“วนวัฒน์”ตัดสินใจไปต่างแดน

ณ สวิตเซอร์แลนด์แสนไกลโข

ร่วมองค์การการค้าโลก:WTO

หวังเติบโตก้าวต่อไปในเรื่องงาน

.หลากขั้นตอนการสอบได้ให้แสนยาก

ต้องลำบากฝึกฝนไปในหลายด้าน

เน้นทักษะภาษาประสบการณ์

กว่าสองพันผ่านยากแท้แค่สิบคน

.ให้เป็นห่วงสุข-ทุกข์ลูกโทนนัก

งานคงหนักทุ่มกายใจมากมายล้น

เพียงเชื่อมั่นว่าทำได้ให้อดทน

ด้วยผ่านพ้นภาระหนักมามากแล้ว

.ต้องปรับตัววัฒนธรรมตามองค์กร

คอยอาทรกินอยู่ง่ายได้ผ่องแผ้ว

มีน้ำใจคนรอบข้างสร้างพราวแพรว

ยึดหลักแนวความพอเพียงเคียงชีวี

.เจอปัญหาอุปสรรคยากเพียงใด

จงตรองตรึกฝึกแก้ไขให้ถูกที่

เลือกถูกคนค้นปรึกษาหาวิธี

ทุกอย่างมีทางออกได้จำไว้นะ

.ส่งข่าวบ้างยังพ่อ-แม่แท้ห่วงใย

กับหวานใจอย่าได้เฉยทำเลยละ

เพื่อนสนิทคนชิดใกล้ไม่ปล่อยปละ

หมั่นไหว้พระก่อนนอนขอพรมี

.ช่วงหนึ่งปีเร่งเสาะหาประสบการณ์

เพื่อเป็นฐานงานต่อไปให้สุขศรี

อนาคตจงมุ่งหวังเลือกทางดี

ใช้ชีวีที่เหมาะตนสนใจทำ

.จงยึด“ธรรม”นำวิถีที่ต่างแดน

พบสุขแสนส่งกายใจให้เลิศล้ำ

ทางชีวิตลิขิตได้ใฝ่น้อมนำ

คือถ้อยคำย้ำตระหนักฝากลูกยา

.ครูนิด วนศาสตร์(ชมรมสีเสียดแก่น)

www.lookforest.com 10 ม.ค. 69

หมายเหตุ: WTO คือ World Trade Organization เป็นองค์การการค้าโลกซึ่งตั้งสำนักงานใหญ่ที่เมืองเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์

แรงดลใจ: ช่วงก่อนสิ้นปี 2568 ชีวิตในครอบครัวต้องวุ่นวายอยู่พักใหญ่ เมื่อลูกชายคนเดียว “วนวัฒน์หรือธรรม” ได้แจ้งว่าผ่านการสอบเข้าทำงานใน WTO (World Trade Organization หรือองค์การการค้าโลก) โดยต้องไปทำงาน ณ สำนักงานใหญ่ที่เมืองเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นเวลา 1 ปี ตั้งแต่ต้นเดือนมกราคม 2569 ในโครงการ WTO Young Professionals Programme จึงต้องเตรียมตัวในหลายด้านทั้งของกินของใช้ การขอเอกสารเดินทาง การจองตั๋วเครื่องบินฯลฯ ที่สำคัญอย่างยิ่งได้แก่การติดต่อหาที่พักในเมืองเจนีวา ซึ่งค่อนข้างหายากกอร์ปกับมีอัตราค่าเช่าที่สูงมาก แต่ในที่สุดก็ผ่านพ้นด้วยดี

โดยส่วนตัวแล้วก็ให้เป็นห่วงลูกทั้งเรื่องงานและความเป็นอยู่ของการใช้ชีวิตในต่างแดน แต่ก็เชื่อว่าเขาคงฝ่าฟันในปัญหาและอุปสรรคต่างๆไปได้ ด้วยเคยมีประสบการณ์มาแล้วหลายครั้งและหลายประเทศตั้งแต่เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน การได้ทุนไปศึกษาต่อและทำกิจกรรมต่างๆ รวมทั้งในช่วงปิดเทอมก็ได้ส่งเสริมให้ไปหาประสบการณ์กับญาติ แต่สิ่งที่กังวลลึกๆ ก็คือ การไปครั้งนี้มีระยะเวลาการให้ทำงานเพียง 1 ปี กับทั้งต้องลาออกจากงานประจำในประเทศไทย ซึ่งเป็นหน่วยงานชั้นนำของประเทศที่หลายคนเมื่อรู้ยังบ่นเสียดายแทน ก็ได้แต่ให้ลูกตรึกตรองโดยใช้ข้อมูลให้รอบด้าน กับทั้งการทำงานอื่นเมื่อเสร็จสิ้นโครงการ เมื่อเขาตัดสินใจที่เดินหน้าด้วยความมั่นใจก็ต้องยอมรับเพราะอายุก็ 30 ปีเข้าไปแล้ว

เมื่อคืนวาน(9 ม.ค.2569) ขับรถไปส่ง “ธรรม”ที่สนามบินสุวรรณภูมิ ก็อดใจหายและเป็นห่วงไม่ได้เช่นเคย ได้แต่ปลงกับชีวิตที่เกิดมาแล้วก็ต้องสู้กันต่อไป เพื่อไขว่คว้าหาทางที่เหมาะสมในการสร้างความสุขให้แก่ตนเองและครอบครัว อยู่กับลูกจนเกือบห้าทุ่มได้กลับมาก่อนเพราะมีเพื่อนสนิทของเขา 4 คน ไปร่ำลาอาลัยกัน ล่าสุดเมื่อเวลา 10.14 น.ของ 10 ม.ค.2569 ได้รับแจ้งทางไลน์สั้นๆมาว่า “อยู่ดูไบครับ” เพราะต้องไปแวะเปลี่ยนเครื่องที่นั่น หวังว่าการเดินทางคงเป็นด้วยความมีสวัสดิภาพ กับทั้งคงได้นำคำแนะนำบางประการในช่วงก่อนการเดินทาง รวมทั้งการใช้ “ธรรม” ไปประกอบการทำงาน เพื่อความสุขของตัวเอง พ่อ-แม่ และครอบครัวในวันข้างหน้า กับทั้งสร้างประโยชน์ให้สังคมและป่าไม้(สมชื่อจริง)ตามศักยภาพด้วย

Last updated: 2026-01-15 18:19:09