เหมันต์เศร้า“สาวบ้านป่า”

.อยู่ชายป่าแสนเปลี่ยวใจในหน้าหนาว

ยามนอนสาวเนื้อหนังแตกดังเปรี๊ยะ

ให้รู้สึกสั่นสะทกตบอกเพียะ

เหมือนกันเดี๊ยะสามปีที่แผ้วพาน

.คิดถึงหนุ่มป่าไม้ชายในฝัน

รู้จักกันวันแวะมาซื้ออาหาร

จนบ่อยครั้งตั้งใจหามานั่งร้าน

หัวเถิกล้านไว้หนวดเก๋ดูเท่ดี

.คราวจัดงานบ้านป่าไม้ไม่เลยละ

ทำบุญพระเลี้ยงบรรดาเจ้าหน้าที่

วานทุกคราทำอาหารงานพิธี

จนเกิดมีสัมพันธ์ใจใกล้ชิดกัน

.พาไปเที่ยวท่องไพรหลายถิ่นที่

จนชาวบ้านนั้นรู้ดีมิปิดกั้น

เลื่อนฐานะมาชิดใกล้ใฝ่ผูกพัน

ให้คำมั่นก่อสัญญาพันธะใจ

.เคยอิงแอบแนบกายใจได้สัมผัส

กอดกระหวัดเพิ่มสัมพันธ์กันเข้าไว้

ยามลมหนาวพรูมาครั้งคราใด

เคลิบเคลิ้มไปแลกไออุ่นละมุนทรวง

.จนเขาต้องจำพรากจากอยู่ไกล

เป็นป่าไม้ได้งานดีที่เมืองหลวง

แม้หน้าร้อนยังหนาวใจไปทั้งดวง

ด้วยแสนหวงห่วงสาวอื่นสร้างขื่นใจ

.สามปีผ่านเขามาสารภาพ

สร้างรอยบาปอันมหันต์กับฉันไว้

จำวิวาห์สาวผู้ดีเศรษฐีใหญ่

พาระกำชอกช้ำใจอยากตายชัก

.เหมันต์โปรยโชยมายิ่งพาปวด

แสนร้าวรวดนอนเดียวดายให้หนาวหนัก

ผิวเนื้อตัวทั้งหัวใจแตกลายนัก

ไร้คนรักหนุ่มป่าไม้เคยใกล้ทรวง

.ครูนิด วนศาสตร์(ชมรมสีเสียดแก่น)

www.lookforest.com 8 ม.ค. 2569

หมายเหตุ: ขอบคุณเจ้าของภาพประกอบ

แรงดลใจ: ด้วย(ในอดีต)เป็นคนชอบล้อมวงสนทนากับพี่ เพื่อนและน้องชาวป่าไม้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงอากาศหนาวเย็นเหมือนตอนนี้ จึงได้ข้อมูลที่ค่อนข้างหลายหลากที่เป็นประสบการณ์โดยตรง จากการที่พวกเราสัมผัสมาด้วยตัวเองในการปฏิบัติงานป่าไม้ในพื้นที่จริง มีทั้งเรื่องวิชาการ การเสี่ยงดวงเพื่อหาเงินใช้ การแก้ปัญหาป่าไม้ในรูปแบบต่างๆ การผจญภัยในป่าเขาลำเนาธารฯลฯ และที่หนีไม่พ้นก็คือเรื่องของหัวใจที่มีทั้งสมหวังและขมขื่นควบคู่กันไป ยิ่งดีกรีเข้าที่ยิ่งพรั่งพรูออกมาแบบน้ำหน้าเขื่อนแตก เรื่องเนื้อหาจริงบ้างผสมน้ำบ้างก็ต้องวินิจฉัยและกลั่นกรองกันเอง

มีอยู่รายหนึ่ง(ขอสงวนนาม) เป็นรุ่นน้องที่เคยใกล้ชิดกันตั้งแต่สมัยเรียน ได้สารภาพให้ฟังแบบหมดเปลือก(เพราะบังเอิญวันนั้นตั้งวงกันเพียง 2 คน) เกี่ยวกับอดีตที่เคยทำงานสวนป่าแห่งหนึ่งในภาคเหนือ แล้วเกิดไปต้องตาต้องใจกับแม่ค้า(วัยรุ่นสาวสวย)ขายอาหารในท้องถิ่น จนมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันอย่างมากมายมหาศาล รอเพียงว่าฤกษ์ดีที่เหมาะสมคงได้เข้าพิธีวิวาห์กัน แต่ทว่าจังหวะชีวิตยังไม่อำนวย กับทั้งชะตาของทั้งคู่คงไม่ต้องกัน จึงต้องย้ายไปรับตำแหน่งใหม่ที่ส่วนกลาง ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองต้องชะงักลงไปบ้าง

ต้องโทษว่าสมัยก่อนนั้นการติดต่อสื่อสารยังไม่พัฒนาเช่นในปัจจุบัน แม้แต่การโทรศัพท์ทางไกลยังต้องเดินทางไปที่สำนักงาน บางแห่งต้องรอคิวนานกับทั้งค่าใช้จ่ายก็สูง จึงมักติดต่อกันทางจดหมายที่อาจตกหล่นระหว่างทางได้ ทำให้น้องรายนี้ที่ฝักใฝ่อยู่กับงานขาดการติดต่อกับสาวเจ้าอย่างต่อเนื่อง กอร์ปกับโดยบังเอิญที่มีทางเลือกอื่นที่(คิดว่า)น่าเหมาะสมกว่า รวมทั้งคงทนความร้อนแรงของเลือดวัยหนุ่มไม่ได้ เลยเปลี่ยนใจกลางคันกับสาวกรุงที่ใกล้ชิด แต่คิดว่าคงเป็นโชคดีของสาวแม่ค้า เพราะน้องป่าไม้คนนี้นิสัยจัดได้ว่าเป็นญาติสนิทของขุนแผนเลยทีเดียว